Zorgen van een ondernemerszoon

Ruim 10-duizend medewerkers van V&D zijn hun zekerheid kwijt. Waar velen van ons van een kerstbonus of kerstpakket genieten, beginnen voor deze gezinnen de zorgen. Het is heel treurig. Maar niet eens mijn grootste zorg in deze kwestie. Ik vrees namelijk dat dat banenverlies veel verder gaat oplopen.

Voor veel stadscentra is V&D een verrijking voor het winkelaanbod. Kleine ondernemers profiteren van die aantrekkingskracht.

Ik kom zelf uit een hardwerkend ondernemersgezin in Geleen. En ik stam zelfs nog uit de tijd dat mijn ouders de komst van grootwinkelbedrijven als V&D verfoeiden. ‘Zo’n grote concurrent gaat alles bepalen, de prijzen, de openingstijden en de langere opruimingsperiodes’.  Mijn vader had gelijk, het gebeurde allemaal. Papa en mama moesten nóg langer werken en moesten nóg meer korting geven. Maar ze zagen wel ineens veel meer verkeer in het stadscentrum. De aantrekkingskracht van de grootwinkelbedrijven compenseerde de nadelen.

Geleen is inmiddels al lang niet meer dat bloeiende stadscentrum van vroeger. Pijnlijk, zeker voor al die winkeliers die er elke dag hard voor werken. Ik vrees voor een verdere teruggang. Wat als V&D al die filialen gaat sluiten en die mega-panden leeg komen te staan? Welke gevolgen heeft dat voor al die binnensteden?

Steden als Amsterdam, Utrecht of Maastricht blijven aantrekkelijk. Maar wat gaat er gebeuren met al die middelgrote en kleine stadscentra?

De oorzaak van de problemen van V&D en andere retailers? ‘Online-shopping’, wordt gezegd.  Een product is snel aangeschaft vanaf de bank. ‘Gemak, goedkoop, geen wachtrijen en geen chagrijnig winkelpersoneel’, zijn vaak gehoorde argumenten.

Geen speld tussen te krijgen. Ook ik hekel lomp of chagrijnig winkelpersoneel. En veel winkels doen te weinig om het gemakkelijke online-shoppen te beconcurreren.

Ik ben zelf helemaal geen online-shopper. Deels omdat ik ‘old school’ ben. Ik ga liever in gesprek in de winkel. Maar ik steun kleine ondernemers vooral omdat ik hun zorgen ken. Die  zijn er bij mij met de paplepel ingegoten.

De gevreesde leegstand zorgt voor een akelig stadscentrum. Verpaupering dreigt. ‘Wonen boven winkels’ in Maastricht is een succes. Maar ‘wonen boven leegstand’ zal dat niet zijn.

De sociale functie van een stadscentrum is ongelooflijk belangrijk. Het trotse hart van een stad. Ik vrees dat die functie verder wordt uitgehold.

Ik ga zometeen de stad in, moet nog paar kado’s kopen. Waar? Bij een paar kleine ondernemers en V&D natuurlijk! Zo lang het nog kan.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply