Wie waren de besten en wie de zwaksten

Het einde van het jaar 2014…Alhoewel er natuurlijk ook mooie momenten waren, gaat dit jaar voor mij de boeken in als een jaar om gauw te vergeten. Alhoewel: ook de triest momenten kleuren je leven en creeren¬†je persoonlijkheid. Dus vergeten doe ik het nooit. Het maakt me tot wie ik nu ben.

Week 51: het moment waarom we allemaal terug kijken. We maken de balans op. Wie waren de beste..(en dus ook: wie niet).

Zo presenteerde ik afgelopen maandag de Go For Gold Sportprijs Limburg 2014 (foto). In het Munttheater in Weert werden de beste Limburgse sporters gehuldigd. Voor Limburg overigens nogal een wisselvallig jaar. Wielrenner Tom Dumoulin, de handballers van Bevo, hockeyster Maartje Paumen en autosportheld Max Verstappen verbloemden de ellende in de Limburgse voetbalsport. In de provincie waar het betaald voetbal ooit werd uitgevonden, komt voor het eerst in de geschiedenis geen ploeg meer uit op het hoogste niveau.

Enfin, die lijstjes dus. Wie waren de besten…? We hebben ze gelauwerd, de groten uit de sportwereld. En we klapten en keken naar ze op, dat zijn de echte helden. Aan het eind van het jaar willen we ook nog even ‘goed doen’. Inhalen, wat we de overige 50 weken nalaten. Het goede doel. 3FM Serious Request, L1 Samen voor de Voedselbanken. Wij, de helden die net niet worden gelauwerd op een gala, geven wel graag nog even aan de minder bedeelden. Het lijkt wel een kastenstelsel, de rangorde van de menselijkheid. Geld geven aan misbruikte vrouwen in de derde wereld, of producten geven aan mensen die dat nu hard nodig hebben. Prachtige initiatieven. Maar het geeft me ook een beschaamd gevoel. Ik mag geven en doe dat ook… bravo. En vanavond kloppen we onszelf op de borst dat we toch maar even vele duizenden producten hebben verzameld. En gaan we vol trots aan de drank op de bank: jaar goed afgesloten.

De bezinning in de donkere dagen voor Kerst. Heel vrolijk word ik er niet van. Maar he… het was geen jaar om erg vrolijk van te worden.Niet alleen prive, want ik denk ook aan Syrie, Oekraine,Rusland of Senegal. Of dicht bij huis: de toegenomen armoede, het afgenomen respect en tollerantie. Dus mijn goede voornemen alvast: volgend jaar doorlopend iets goeds proberen doen voor een ander, en niet wachten op week 51. Wordt het vast een veel beter jaar, en geen lauwerkrans voor nodig. Nu alleen nog proberen vol te houden…

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply