Viva Belgica

Vandaag zijn ze echt één, de beide Limburgen. Op de terrassen kunnen de trappisten haast niet worden aangesleept. En de rood-witte nummerborden nemen ‘onze plekken in’. Vandaag spreekt vrijwel iedereen Vlaams. De jaarlijkse invasie op de 1e mei. De Belgen vieren Dag van de Arbeid.

Dag van de Arbeid. Vorige week presenteerde ik samen met mijn gewaardeerde Belgisch-Limburge collega van TV Limburg Hasselt ,Philip de Hollogne, een discussie-avond met 200 Nederlands- en Belgisch Limburgse ondernemers.

Wat zijn de do’s en de don’ts als je met Belgen werkt. Hoe doe je zaken met ze, en vooral: waar doe je dat? Een half uurtje luisteren naar de Belgisch-Limburgse ondernemers en je zou wensen dat je Belg was. Een paar voorbeelden:

– Zakendoen doe je in een restaurant, niet in een lelijke Hollandse vergaderzaal.

– In België geldt: eerst contact, dan contract

– In België stellen ze zich liever bescheiden op, de Hollandse grote bek en het ‘je en jij’ wordt als ‘arrogant’ gezien.

Maar we kennen ook het cliché dat Belgen niet direct zijn. Ze zeggen niet altijd wat ze denken en blijven hoffelijk. In tegenstelling tot Hollandse brutale directheid. Ik heb dat jaren geleden zelf ervaren, toen ik voor een uitwisselingsproject een paar maanden voor de VRT in Brussel werkte. Een heerlijke tijd, iedereen bijzonder vriendelijk, maar niet altijd even duidelijk face to face. Maar wat blijkt op deze avond? Dat Belgen die bescheidenheid en voorzichtigheid al lang van zich af hebben geschud. ‘Hollanders lullen vooral, wij doén het’. Heerlijke directe analyse van een Belgisch-Limburgse onderneemster. Of het klopt is nog maar de vraag, maar de stelligheid waarmee het werd gebracht was bijzonder verfrissend.

De afgelopen drie dagen verbleef ik aan de Belgische kust, Koksijde-Sint Idesbald, waar ik in mijn jeugd vele zomers doorbracht. Het voelde weer als thuiskomen. Dezelfde uitbaters van dezelfde restaurants en cafes, dezelfde huurfietsjes waar mijn zus en ik ruim 30 jaar geleden ook al op fietsten. En dezelfde gemoedelijkheid. De sfeer waardoor ik nog steeds veel liever de Belgische kust opzoek, dan de Hollandse kust.

Normaal gesproken is 1 mei een grote bron van ergernis, alle wegen van Maastricht gevuld met rood-witte kentekenplaten. Vreselijk, maar niet vandaag. Vandaag geef ik graag voorrang, Viva Belgica!

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply