Trots…

Vandaag even geen carnaval voor mij. Ik had er na een mooie vrijdag en zondag in Mestreech nu even geen trek in. Heb ik ieder jaar. Ineens geen zin om mezelf om te kleden, te schminken en klaar te maken voor een nieuwe gang naar de stad. ‘Je bent precies papa, twee dagen gaan en dan even pauze’,zei mijn zus nog vandaag. Terwijl ze al anderhalf uur bij ons thuis prachtige gezichtscreaties verzorgde voor vastelaoves-vierende vrienden en familie.Mijn kinderen wilden wel perse gaan vandaag. ‘Het liefste vier ik iedere dag carnaval’, zei Isa (6) nog. En ook mijn zoontje Simon (4), sprong van de bank: ‘Gaan we nu eindelijk?’ Winterse pakken dragen ze dit jaar, en dat in deze voorjaars-omstandigheden. Het is een grote rage. ‘Frozen’. Ik had er nog nooit van gehoord, een half jaar geleden. Maar inmiddels struikel je in de stad over de Elsa’s, Anna’s en Olaf’s.Dus Isa getooid als prachtige ijsprinses Elsa en Simon is de sprekende sneeuwpop Olaf.Klaar voor de strijd waren ze, nadat ze ieder een half uur stil moesten (en konden) zitten voor de spiegel.Opnieuw een wereldse creatie. Al heb ik vandaag even de handrem op carnaval gezet en ben ik even gaan werken, stiekem ben ik trots dat ze het zo leuk vinden. Dus daar gingen ze weer, het feestgedruis in. Met zakken snoep, serpentines en heel veel confetti. In het voorjaarszonnetje op het Vrijthof. Een prachtig beeld.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply