That’s life

Zestien juni. Geen onschuldige datum meer. Een dag van persoonlijk verlies. Een dag waarin de film weer wordt afgespeeld. Waar herinneringen komen boven drijven, gewild en ongewild. Tot een week geleden was ik er zeer mee bezig, deze dag.

Maar sinds een nieuw dramatisch medisch bericht, dichtbij, houd ik ermee op. Beladen data zullen er meer en meer komen, naarmate ik ouder word. Het hoort bij het leven. Geven en nemen. Verwelkomen en afscheid nemen. Relativeren en realistisch zijn. ‘That’s life’, zong Sinatra op zijn best. Letterlijk: ‘But I know I’m going to change that tune. When I’m back on top, back on top in June…. That’s life!’

Dus is zestien juni de dag ná vijftien juni en de dag vóór de zeventiende. Niet meer, niet minder. ‘Stilstaan, opdat we nooit vergeten’. Ik hoor dat altijd op 5 mei. Ook al zo’n persoonlijk beladen dag.

Alsof ik ga vergeten. Alsof we op zes mei of zeventien juni niet meer gedenken.

Leven in het nu, proberen oprecht te genieten van de dagen. Dus trok ik twaalf, dertien en veertien juni met mijn maten naar Pinkpop in Landgraaf, voor de zoveelste keer. Dagen met mooie gesprekken en vooral heel veel gebulder. Het zijn de mooiste dagen. Ik denk er graag aan terug. Net als ik morgen óók denk aan de ontvallen vaders. Mooie herinneringen, ook op de zeventiende.

Luister je mee: https://www.youtube.com/watch?v=KIiUqfxFttM  Sinatra op zijn best!

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply