Seksuele zaligheid in de kerk

‘Read some Dutch poetry to me, Sander.’ Father Andrew, waar ik logeer in New York, is leergierig. Hij heeft in de pastorie een grote bibliotheek met honderden boeken in verschillende talen.

Mulisch en Reve vallen op, in de ‘Dutch section’. Ik pik de verzamelde gedichten van Reve uit het schap en sla een willekeurige pagina open. ‘Eerste communie’, zo heet het gedicht.

Ik kende het niet, en de titel leek me wel geschikt voor Father Andrew. Nederlandse poëzie, door een bekende Hollandse dichter/schrijver en ook nog eens over de kerk. Dat Reve, tegen de wil van de Bijbel, homoseksueel is, neem ik voor de gelegenheid op de koop toe. Father Andrew heb ik leren kennen als een ruimdenkende priester, in tegenstelling tot veel van zijn Amerikaanse collega’s. Dus ik las…

Toen hij negen jaar oud was,

en twijfelde aan God en de catachismus,

ging hij op de punt van een paal zitten

en kreeg een gevoel van naderende zaligheid…

 

Ik voelde geen zaligheid, maar naderende gene. Kreeg het warm en voelde de vragende blik in mijn richting. ‘Lovely words. What do they mean, Sander?’

Hoe moest ik dit gaan vertalen, zonder de kerk (waar ik zo gastvrij werd ontvangen) en Father Andrew te beledigen.

Well Father, it’s about a young kid, doubting God. But at some point he moves to the end of his chair, than he feels grace…

De paal en de ‘diepere betekenis’ van de katholieke Reve laat ik gauw achter me. Laat staan de uitleg bij de naderende zaligheid. Ik hoop weg te komen met mijn nogal vrije vertaling.

‘I love gggerarrrrd weve’, lacht Father Andrew bij het weglopen. Hij laat me vertwijfeld achter.

Zou ie stiekem hebben geweten hoe het echt zat..?

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply