Relativeringsvermogen

En ineens ren ik alleen over het Vrijthof. Langs de volle terrassen. Het is zondagmiddag om 13.30uur. Ik heb net 15,5 kilometer achter de rug en heb er wel even genoeg van. Pijnlijke achillespezen, flinke blaren aan beide voeten. Ik moet nog heel even.

Het is hardloopevenement Maastrichts Mooiste en ik ben weer overgehaald om mee te rennen. 10 Engelse Mijl, ruim 16 kilometer. Eitje vergeleken met de halve marathon in Venlo. Maar gezien het feit dat ik sindsdien niet meer heb gelopen (wel gefietst), een beetje overmoedige poging.

Maar opgeven wil ik niet, afzeggen al helemaal niet. Ik heb het beloofd. Dus sta ik zondag om 12uur aan de start, notabene in startvak A. Het vak met de snelste lopers…Vlak vantevoren word ik nog even gewaarschuwd door een andere loper, tevens collega-journalist: ‘Zorg dat je rustig aan doet tot aan de heuvelzone op Sint-Pieter’.

Ik knoop dat goed in mijn oren. Maar de adrenaline wint (uiteraard) weer van het verstand. Mijn maatje Oscar schiet uit de startblokken. Na 4 kilometer volgt de eerste klim richting het kasteeltje van André Rieu…Maar van een wals is al geen sprake meer, laat staan dat ik ‘en danseuse’ klim. Ik loop veel te hard omhoog en moet op de rem trappen…

Ik beland in het vertrouwde gevecht. ‘Zie je nu wel, dit kan niet ongetraind. Ik voel mijn knie opspelen’. En: ‘Ja hoor, daar is de eerste blaar…’

Niet bepaald motiverende gedachten. Veel gezeur en geklaag. Totdat ik mezelf tot de orde roep. Vrijdag kreeg onze familie een slecht medisch bericht te horen. En ik bedenk:  ‘de persoon in kwestie heeft het vele malen moeilijker nu. Ik loop hier gezond en wel. Dus niet zeiken en door’.

En dus trek ik door. Door Kanne, langs de Apostelhoeve, Jekerdal en centrum Maastricht. Toegegeven, de 250 eenzame meter langs de Maastrichtse terrassen had ik liever overgeslagen. Maar het komtzo uit…. Dus mijn beste blik opgezet en doorgerend. Tot de finish op de Markt.

Et voilà, weer een hoop rijker: een medaille, 16 loopkilometers door de prachtige velden van Maastricht en Kanne. Maar vooral …. relativering.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply