Pushpins

Eerlijk, ik kende dat woord helemaal niet: pushpins. Maar vandaag werd ik er volop mee geconfronteerd.

Vol goede moed snelde ik in de vroege ochtend met de fiets naar de start van de tijdrit in Hoogerheide, om de 14 kilometer zelf volle bak te rijden. In mijn gedachten telde de jury af. ‘3, 2, 1 GO’. Het tweede jurylid liet mijn zadel los en ik was vertrokken. Vooruit, niet meteen op het buitenblad, maar wel volle bak.

Al snel bereikte ik een redelijke snelheid, niet in de laatste plaats door de licht bergafwaarts gaande weg richting Calfven (ook nog nooit van gehoord).  Het ging lekker. Zorgeloos, ik reed immers op een afgesloten parcours en dan kan je wel een risicootje nemen.

Tssss tssss tssss…het geluid dat een renner niet wil horen. In no time was ie leeg. Voorwiel. En ik zag mijn snelle eindtijd al in rook opgaan. Einde ochtend, einde lol en dat al na twee kilometer.

Mijn auto met pomp stond twee kilometer verderop. Even lopen dus, op fietsschoentjes niet eenvoudig, maar ik had geen keuze.

Eenmaal bij de auto zag ik pas het malheur. Het was geen ordinaire kiezel, maar een punaise. Hij blonk zelfs en de pin stak recht overeind in mijn wiel.  ‘Dit kan geen toeval zijn, een niéuwe punaise op de weg?’

Ik twitterde een foto van die kleine nieuwe punaise, verving mijn band en vervolgde mijn route. Geirriteerd, maar wel weer voluit. Totdat ik even verderop een schittering op de weg zag. Ik verminderde vaart en zag ze meteen liggen. Drie nieuwe punaises op rij. Ik stapte af en zag om me heen nog een stuk of 10.

‘Sabotage, duidelijk. Hier probeert iemand de koers lam te leggen.’ Ik maakte een nieuwe foto. Plaatste ze op twitter en belde vervolgens dekoersdirecteur om hem te waarschuwen. En het spel was op de wagen. L1 radio, Omroep Brabant en Radio 1. Komkommertijd of echt boeiend?  Hoe dan ook, hier wilde iedereen het fijne van weten.

De organisatie stuurde intussen politie en vrijwilligers de weg op. Een lekke band van pakweg Niki Terpstra door een punaise moést voorkomen worden.  Zelf ruimde ik mee op. De ene na de andere in de struiken gegooid. Op twitter ging de discussie vrolijk verder, tot ver over de landsgrenzen. “Pushpins on TT-circuit EnecoTour, via @sanderkleikers”.  En zo schreef en leerde ik, zonder het te beseffen, een nieuw woord.   Pushpins.

Even later werd de tijdrit op een geveegd parcours afgewerkt. 155 coureurs, 1 lekke band. Uitgerekend mijn favoriet Niki Terpstra. Of ie een punaise in zijn band had? Ik weet het nog steeds niet, maar zal Hoogerheide en de pushpins nooit meer vergeten.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply