Noe geit ut gebäöre

Er hangt iets in de lucht. En het kriebelt. Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen, waar ik eigenlijk heel gelukkig van word.

En nee, het is niet carnaval. Waar ik ook best plezier aan beleef. Maar het zijn de kriebels in mijn ogen. Vandaag voor het eerst weer mijn allergie-pillen geslikt. Het begin van het gelukkig jaargetijde.Een koffie op het terras in de zon, overleg met wielerorganisaties over het komende sportseizoen. En ….jeukende ogen en neus.

De lente kriebelt, letterlijk.Een jaarlijkse bron van irritatie ook. Om gek van te worden. Twee maanden lang verkouden… Maar omdat het de aankondiging is van de lente, neem ik het graag voor lief. De korte donkere dagen laten we stilaan achter ons. De dagen in de buitenlucht komen er weer aan. Ik geef toe, ik ben geen man van herfst en winter. Ik hou van het voorjaar. De frisheid en de opgewekte mensen. De eerste zonnestralen maken het gelukkigst.

Noe geit ut gebaore, zouden ze in Maastricht vandaag zeggen.Doe ik ook, maar niet vanwege de vastelaovend. Maar vanwege mijn pilletjes. De lente komt en neemt de allergie met zich mee. Ik heb het er graag voor over.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply