Maillot Jaune voor de vechtlust

Hij kon pijn leiden als geen ander. Tourwinnaar Jan Janssen in 1968. Geen uitzonderlijk talent of gigantische klim- of sprintkwaliteiten. Maar wél de wil om te winnen.  En de kunst om dieper te gaan dan zijn collega’s.

Afgelopen week mocht ik hem weer eens interviewen, tijdens de opening van de expositie van de Tour van 68. Een fotoserie van fotograaf Tonny Strouken in Parkhotel Valkenburg.

Jan Janssen is 75 jaar en ziet er ongelooflijk sterk en fit uit. En dan heb ik het nog niet eens over zijn woorden en gebaren. Drukker dan druk. Een waterval van woorden. Voor mij als presentator/interviewer een heerlijke dag, waarbij de ploeggenoten van 68 ook aanwezig waren. Oud-wereldkampioen Harm Ottenbros, Amstel- en Primavera-winnaar Arie den Hartog en ritwinnaar in de Giro en de Tour Huub Zilverberg.

Maar het ging allemaal om Jan. Zijn energieke leven zag er een jaar geleden heel anders uit. Janssen had leverkanker. ‘Ik kwam achter het peloton te zitten in een groepje waar ik niet bij wilde horen’.  Jan praat graag in wieler-metaforen. Jan zat overduidelijk in ‘de bus’. En daar hoorde een Tourwinnaar niet te zitten.

En dus ging Janssen in de tegenaanval. Hij doorstond zes chemokuren. ‘Bij de laatste was ik er ook echt helemaal klaar mee. Als iemand me toen gevraagd zou hebben of ik nog een zou ondergaan, had ik geweigerd’.

Jan moest er doorheen, zoals hij dat wel vaker moest in zijn carrière. In de Tour van 1968 was hij in de eerste week zo slecht in de Pyreneeën, dat zijn ploegmaten hem letterlijk onder de douche moesten slepen. ‘Janssen muerto’, riepen de Spanjaarden al in de Tour. Hij werd al opgegeven door zijn concurrenten. En juist die woorden motiveerden Janssen zo zeer dat hij uit de dood herrees en zijn Tour vervolgde, beter werd en uiteindelijk de Ronde won.

Mooie parallel met zijn ziekte. Het zag er allemaal slecht uit, maar dan ken je Jan Janssen nog niet. Afzien en vechten: moge de beste winnen. En Jan liet zien wie de beste was.

Prachtige levensles van een energieke en gelukkig weer gezonde oud-Tourwinnaar. Komend weekend mag hij het Tourpodium weer bestijgen. Als ambassadeur van de Tourstart in Utrecht. Wat mij betreft ontvangt hij de eerste ‘maillot jaune’, voor de eeuwige vechtlust en als voorbeeld voor de vele lotgenoten.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply