Jean.

Ik kijk de Champions League finale tussen mijn favoriete Barcelona en Juventus. En voor me ligt het boek van Bart Jungmann over De Neel, getiteld Jean.

Ik weet soms niet waar te kijken, zo’n moment waarop een man twee dingen tegelijk zou willen kunnen. In AvondGasten sprak ik deze week over Jean, die ik in de laatste paar jaren van zijn leven nog gelukkig vaker heb mogen ontmoeten. Ik was fan van Jean, net als ik fan was van Mart. Limburger, Bourgondiër, geweldig journalist met gigantisch netwerk, wandelend encyclopedie, en liefhebber van vrouwen en drank. Een levensgenieter, helaas uiteindelijk te veel ‘genoten’ van de drank.

Ik haalde voor het interview over Jean een interview met Jean uit de kast, van elf jaar geleden. Een half uur durend gesprek tussen De Neel en een iets te bolle ex-student die zijn voorbeeld vroeg naar zijn verhalen… Ik dus.

Jean vertelde over zijn favoriete restaurant in Sete, zijn ontmoeting met de weduwe Coppi, de begrafenis van Pantani en zijn dopinggebruik. ‘Dertig jaar lang schreef ik boeken, artikelen voor de krant en maakte ik reportages en deed commentaar bij de NOS. Hard werken, dat kan je alleen volhouden  met een goed glas wijn’. Ik hing aan zijn lippen. Was dit een interview of een lezing? Ik denk het laatste, maar prachtige vertellers moeten ook vertellen.

Jaren daarna woonde Jean  vlakbij mijn moeder in Maastricht. En dus combineerde ik wel eens een bezoekje aan beiden. Een groter verschil was er niet. De opgeruimde nette woonkamer van m’n moeder tegenover de stapels papieren en verlaten glazen bij Jean. Maar ik vond het al fantastisch om er even te zijn. Even bij je voorbeeld. En hij vertelde. Kanttekening: je moest er vroeg zijn. Dan was ie nog op zijn best.

Ik zocht hem vlak voor zijn overlijden nog op in het ziekenhuis. Helaas was hij toen net van de kamer in verband met onderzoeken. Ik liet een bos bloemen en een kaartje achter.

Kort daarna overleed hij. Een van de mensen van wie je blij bent dat je ze hebt ontmoet, maar waarbij je nog geregeld denkt: was ie er nog maar.Ik had nog zoveel willen horen, zien en opsteken.

Nu was hij er weer even, met het interview op tv, en zijn boek bij me op de bank. ‘Samen’ kijkend naar de sterren van Barca. Zondag wordt zijn boek gepresenteerd, op Chateau Neercanne. Waar anders…Proost Jean!

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply