Hollywood aan de Maas

Uitgerekend in het Jaar van de Mijnen bezorgt het zwarte goud Limburg kilo’s aan gouden kalveren. De film Gluckauf werd vandaag maar liefst 10 keer genomineerd voor een gouden kalf. Een prachtig dialectdrama van de Limburgse regisseur Remy van Heugten. Over een vader-zoon relatie in een triestige omgeving, geteisterd door werkloosheid, criminaliteit en depressiviteit na de sluiting van de mijnen.

Uitgerekend deze film rekent af met de negatieve effecten van de sluiting van de mijnen. Het mijnverleden is een rijk verleden. Welke Limburgse opa, papa of oom heeft er niet gewerkt? En die verhalen mogen we nooit vergeten. Maar tegelijkertijd ligt dat verleden inmiddels ook 50 jaar achter ons. Limburg zoals ik het ken, is al lang niet meer de mijnregio met een subsidie-vragend handje.

De filmwereld is daarvan een geweldig voorbeeld. Dit jaar is Sittardenaar Mike van Diem concurrent met maar liefst zeven nominaties. In totaal zijn er meer dan 20 Limburgse nominaties!

Vorig jaar mocht Michiel ten Horn uit Horst het Gouden Kalf in ontvangst nemen met zijn beste film Aanmodderfakker. Pieter Kuijpers uit Tegelen is al jaren topregisseur met een buslading kalveren met producties als Hemel op Aarde en Van God Los. Wat te denken van Hadewych Minis oet Mestreech, nu weer genomineerd voor haar rol in Bloed, zweet en tranen. Of Rob Hodselmans uit Venlo, een van de beste cameramensen in Nederland (en vergeef me al zijn top-collega’s die hier eigenlijk bij horen). De toneelacademie in Maastricht is al tientallen jaren de wieg van vele topacteurs en actrices.

De creatieve filmwereld in Limburg bloeit als nooit tevoren. Maar zou nog veel meer moeten bloeien. Meer geld voor nieuwe producties, voor jonge talentvolle acteurs, voor kansen voor jonge filmmakers, voor initiatieven als die van Elbe Stevens en zijn Masterplan Filmtalent Limburg. Of Cinesud, en de vele (jonge) regionale talentvolle makers aldaar, die alleen al dit jaar met zéér beperkte middelen meer dan 30 (inter)nationale festivalselecties hebben behaald (still counting, zoals Guido Franken meldt).

Jaar in jaar uit bewijst Limburg misschien wel hét Hollywood van Nederland te zijn. De inmiddels in de Randstad wonende Limburgse regisseur en acteur maakt dat niet zo heel veel meer uit. Maar mooi is het om te constateren dat ze hun roots niet verloochenen. Met films over Limburg, het verleden of gewoon in het dialect.

‘Limburgers zijn verhalenmakers’, zei producent en filmmaker Elbe Stevens uit Roermond een keer aan tafel bij L1-AvondGasten. En dat blijkt. Met bijvoorbeeld de 10 nominaties voor Gluckauf op deze avond.

Op 2 oktober weten we wie de prijzen in de wacht gaat slepen. Maar duidelijk is dat Limburg in de nieuwe creatieve ‘post-mijn wereld’ weer voorop loopt. Het is een kwestie van geduld….

Misschien dat straks, net als in het rijke mijnverleden, tout creatief Nederland naar het zuiden trekt. Naar het Hollywood aan de Maas.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply