Hoe strijdbaar zijn de koempels

Trainer Rene Trost is weg bij Roda JC.  “Teleurstellende resultaten”, zo luidt de standaard verklaring.

Toegegeven, de resultaten waren de laatste weken niet zo best. Een bijzonder sterke eerste seizoenshelft werd overschaduwd door een wisselvallige tweede seizoenshelft.

De 6-0 nederlaag tegen Sparta van afgelopen maandag was de druppel. Fans uiterst ontevreden. Ze vertrokken zelfs al in de rust van de wedstrijd (ben je dan fan??) en eisten het hoofd van Trost.

En ze kregen wat ze wilden. Paniek in de tent, de druk maximaal. Roda moet en zal promoveren, het is van levensbelang. En dus moest de trainer wijken. Ja, de trainer vroeg zelf ook een gesprek aan, maar gezien de druk bijna onvermijdelijk.

Ik ben daar bijzonder over ontstemd. In mei 2014 degradeerde de club voor het eerst in de historie. Bij mij aan tafel werd de balans opgemaakt. ‘Er moest schoon schip worden gemaakt’. En er was maar één oplossing.

De Roda-man pur sang werd terug gehaald. Rene Trost was de Messias. Terug naar de roots, terug naar de koempelmentaliteit. Want: ‘koempels blijven strijden’.

En dat lukte, Roda sloot de eerste helft als tweede af, nipt achter het ongenaakbare NEC. Een sterke eerste helft.

Maar nu, 9 maanden later, gaan de koempels opnieuw tenonder.  Maar ik stel vraagtekens bij de strijdbaarheid. Van fans, van enkele spelers en van beleidsmakers. Want als er iemand wakker lag van de egenvallende resultaten, dan was het wel Rene Trost.

Toch zagen de fans de trainer liever gaan, dezelfde fans die in hem de droomtrainer zagen.

Zelfs enkele politici konden een oproep om zijn vertrek op twitter niet weerstaan. Walgelijk vind ik het. Juist van politici verwacht ik enig niveau, wars van populistisch opportunisme. Over ‘door de ondergrens’ gesproken.

Ik vind het een treurig besluit. Winnen doe je samen, verliezen ook. Dan kom je boven, in goede en slechte tijden samen strijden. En laten we de feiten erbij halen: Roda staat derde en ligt nog steeds op koers om te promoveren.  Goed, het voetbal is niet om over naar huis te schrijven. En er moeten harde noten worden gekraakt. Maar om Trost nu naar huis te sturen…? Of om je als trainer terug te trekken??

Wie het weet, mag het zeggen. Wat is hier in hemelsnaam gebeurd, en waarom is dat onherstelbaar?

Morgen zal er wel vanalles te lezen en te horen zijn over een schokeffect. Ik begin er alvast vanavond mee. Ja, ik ben geschokt. Rene Trost is Roda, bij winst en verlies.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply