Het Goede Doel…

Pakken rijst, luiers en waspoeder. De hal van L1 raakt al aardig gevuld. ‘Samen voor de voedselbank’ heet de actie. De zes Limburgse voedselbanken hebben chronisch behoefte aan houdbare producten. En bij L1 werken we daar graag aan mee.

Dus worden Limburgse artiesten opgetrommeld om een actielied te zingen, roepen de voetbalclubs hun supporters op om producten mee naar de wedstrijden te nemen en is op Facebook een nieuwe kettingreactie aan filmpjes te zien waarop mensen elkaar nomineren iets voor de voedselbanken te doen. Prachtig resultaat. Zo horen we met elkaar om te gaan.

Twee weken geleden was ik in Senegal. Mijn zus heeft daar een stichting opgezet, www.diouma.nl. Haar nieuwste project (doet ze geheel vrijwillig!) is afgerond.

Ze enthousiasmeerde haar hele omgeving (soms tot vervelends toe) en wist fondsen zo ver te krijgen dat er op het Senegalese platteland nu na zes intense jaren een school is gebouwd, waar tieners een vakopleiding krijgen als kapper, kok of kleermaker. Senegal, nog altijd een van de armste landen ter wereld. Op het platteland hebben gezinnen daar gemiddeld 10 kinderen. En dat zonder een inkomen, er zijn nauwelijks banen en van een bijstandsuitkering hebben ze daar nog nooit gehoord. Ze hebben vrijwel niks en moeten het dagelijks met een enkele rijstmaaltijd doen. En toch heb ik nergens zoveel vreugde gezien als in Senegal.

Daar zijn geen voedselbanken, daar leeft praktisch iedereen onder de armoedegrens. Maar het wordt niet als probleem ervaren. Het is gemeengoed. Het zette me vandaag, bij de start van de voedselbanken-actie, wel aan het denken. Wat zouden ze in Senegal wel niet denken van deze actie?

En ik weet dat het niet eerlijk is om te vergelijken. Ik steun de voedselbank-actie van harte en heb zelf al de eerste boodschappentas ingeleverd.

Maar mijn hart ligt nu ook deels in West-Afrika. Mijn zus doet nu ook een beroep op de vrijgevigheid van mensen. Ze zoekt geen producten, ze zoekt geen cash. Ze zoekt adoptie-ouders. Voor 75 euro per jaar kan een kind in Senegal studeren, aan haar school. ‘No country can really develop unless its citizens are educated.’ (Educatie is de basis voor ontwikkeling van een land), zei Nelson Mandela.

Ik kan me er alleen maar bij aansluiten. Mijn volgende 75 euro gaan daarom alvast naar Senegal. Wat doet u?

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply