Froome, Tonny en de slaapkamer van Joop

Best lekker, zo’n Friesche kruidkoek. Het door de bakker gemaakte suikerlaagje met een afbeelding van Froome erop, maakt het helemaal af. In de tuin van Joop en Tea Atsma wacht ik ongeduldig. Ik zit in Friesland, in Surhuisterveen. Dik drie uur autorijden van Maastricht, maar de moeite waard om de Tourwinnaar te ontmoeten.

Teun Eikelboom, oftewel Tonny Eyk, is er ook. Ik praat met hem over Limburg, over de Omloop van de Mijnstreek en over zijn zoon die een begenadigde wielrenner was. Muziek en sport gaan goed samen, zo blijkt in Friesland. Ook violist Guido Dieteren en zijn vrouw (en sopraan) Wendy Kokkelkoren zitten bij me. En allen wachten we eigenlijk op het moment om Froome te ontmoeten.

Het wielercriterium van Surhuisterveen is erin geslaagd om de Brit vast te leggen dit jaar. Ik schat dat het zo’n 40-duizend euro kost. Maar dan loopt het dorp (met nog geen 4-duizend inwoners) wel even vol. Er zijn die avond liefst tien keer zoveel bezoekers! En als die allemaal een euro’tje achterlaten… Enfin: heeft ie slim bekeken, Atsma met zijn wielercomité.

Joop komt naar me toe en vertelt dat Froome net binnen is. ‘Hij komt zo, hij kleedt zich nu om in onze slaapkamer…’

Het duurt even voordat dat beeld doordringt. Dus de drievoudig Tourwinnaar Chris Froome, één van de beste en grootste sportmannen van deze tijd, verlaat een suite in een luxe hotel in Parijs, om vervolgens in de Groningerstraat in Surhuisterveen in een slaapkamertje zijn pakkie aan te trekken. Met een kopje koffie en kruidkoek erbij.

Het is de ongekende charme van de wielersport. Ik stel me voor hoe Lionel Messi de zolderkamer van Joop en Tea gebruikt om zijn voetbalschoenen aan te trekken. Het is vergelijkbaar…

Chris zit op de rand van Joop’s bed, in afwachting van zijn ‘call’. Dan roept het comité iedereen bijeen voor een fotomoment, en daar komt ie. Chris Froome, gewandeld uit de Friese bijkeuken. Hij ziet er wat vermoeid uit. Gele trui aan en bijpassend klakske op zijn hoofd. Iedereen staart hem aan. Ik heb mijn telefoon al in de aanslag, journalist of niet. 

Hij loopt op me af. Ik schud hem de hand en we delen drie woorden over het aandeel van Wout(er) Poels in die trui. Mijn hand op zijn rug…lachen….en knip! Vereeuwigd.

Dan snelt hij naar zijn fiets, zwaait in een ereronde naar het dolenthousiaste publiek. Trekt na 80 kilometer een sprint en wint in Surhuisterveen. Zoals iedereen dat graag ziet.

Nog dezelfde avond landt ie weer in Monaco, zijn thuisbasis. En in Friesland gaat het leven ook gewoon weer verder.

In ons hotel neemt Tonny Eyk plaats achter de piano. Uit de losse pols speelt hij  ‘What a wonderful world’.  Tonny is ook een wielergek.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply