Een elektrische avond

En ineens was het donker. Midden in een nieuwe aanval van FC Barcelona. Ik zat in de Irish Pub in Maastricht in Wyck voetbal te kijken, en liep snel naar buiten. Overal vertwijfeling. Geen stroom. Koks, obers, bewoners en verkeersdeelnemers. Iedereen stond stil en keek om zich heen. Wat nu, wat was er gebeurd en hoe lang ging dit duren?

Mijn Mexicaanse voetbal-amigo (Luís) en ik twijfelden geen moment. We zagen namelijk dat aan de andere kant van de brug in Maastricht, de city-kant, wel stroom was. We rekenden snel af, de serveerster in al haar paniek achterlatend. Immers wachtten in het café nog een handvol ongeduldige gasten op eten uit een keuken die het niet meer deed…  En wij wachtten op de tweede helft!

De stroomstoring in Maastricht, het leverde een elektrische avond op. De kroeg aan de city-kant van Maastricht liep ineens helemaal vol. Eerst voetbal afkijken, daarna bekommeren om het gebrek aan elektriciteit. First things first , niet voor niets is voetbal de belangrijkste bijzaak van het leven. En Barcelona-Bayern is buitencategorie en daarom tot het slotsignaal ‘hoofdzaak’.

We liepen na afloop naar buiten en belandden in een nieuwe surrealistische wereld. De city-kant verlicht, de oost-zijde van de Maas volledig donker. En de grens tussen modern en primitief, stroom en stroomloos was precies op de helft van de oudste brug van Nederland, de Servaasbrug.

Langzaam verlieten we de verlichting en stapten we de donkere wereld in. De wereld van stilte en van kaarslicht. En van warmte. Het was behelpen, zo in het donker. Zonder stoplichten, zonder licht überhaupt. Maar iedereen hielp elkaar, waarschuwde elkaar.

En iedereen genoot. Van de nieuwe donkere kalme wereld. Van de mensen in de kroegen die bij kaarslicht zaten. Van de sterrenhemel, die lichter was dan ooit. En van de zorg voor elkaar. Een heerlijke ervaring.

Vandaag werd er alweer gezeurd over een schadevergoeding voor particulieren. De burger heeft namelijk recht op 35 euro voor de 4 uur zonder elektriciteit…

Maar wees eens eerlijk. Wanneer heb jij thuis voor het laatst de lichten uitgedaan en de kaarsen aangestoken, de tv uitgezet en genoten van de stilte om je heen?

Een zeldzame schoonheid. Alleen al om die reden zou ik het graag nog eens overdoen. En zou ik er zelfs 35 euro voor over hebben.

De stroomloze ervaring, met enkel elektriciteit in de lucht.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply