Dopingcharlatans

Daar stond ze dan. In een oerlelijk decor in een – naar eigen zeggen – ‘shabby’ hotellobby in Los Angeles. Tennistopper Maria Sharapova: haren los, zwart jurkje aan. ‘Ik ben altijd eerlijk tegen jullie geweest, en nu dus ook. Ik gebruik al 10 jaar het medicijn Meldonium. Het staat sinds dit jaar op de dopinglijst en dat wist ik niet, dus nu ben ik gepakt’.

“Bullshit, was mijn eerste reactie. Tuurlijk wist ze het.  Je gaat mij niet vertellen dat een miljonair en topsporter met een professioneel team niet weet wat wel en niet verboden is”.

‘Zelfs als ik een neusspray wil gebruiken voor een verkoudheid, moet ik eerst checken of het op de dopinglijst staat’, vertelde een Limburgse topsporter me laatst.  Met andere woorden. Of Maria is erg naïef, óf ze jokt een beetje.

Het treurige van de hele kwestie: ze jokt om niks. Het middel heeft haar waarschijnlijk helemaal niets gebracht. Meldonium wordt gebruikt bij mensen met hart- en vaatziekten. Om de een of andere redenen wordt het in Oost-Europa, met name Rusland, al jaren met grote regelmaat door veel sporters gebruikt.

Niemand wist waarom. Maar het begon wel op te vallen. Dus ging anti-dopingorganisatie Wada het gebruik ‘monitoren’.  Toen echter bleek dat het gebruik volledig uit de hand liep, werd het middel per 1 januari op de dopinglijst gezet.  En meteen werden verschillende sporters gepakt. Een wielrenner, een atleet en nu dus een tennisster.

‘En er gaan nog veel meer sporters volgen’, zeggen de dopingexperts Harm Kuipers en Douwe de Boer vanuit Maastricht.

Ze zijn het roerend met elkaar eens. ‘Dit middel hoort niet eens op de dopinglijst te staan. Het positief effect van Meldonium is nooit aangetoond. Het heeft geen enkel effect’, denken de experts. ‘Waarom wordt het dan gebruikt’, vraag ik aan de experts.   “Geen idee…”

Omdat sporters en hun stafleden elkaar napraten, papegaaien.  Ze horen dat de concurrent een middeltje pakt. Vaak vernemen ze het via een verstrekker (een dealer dus). En dan willen ze het zelf ook.  Sporters leven op de limiet. En die ene procent kan het verschil tussen winst en verlies bepalen.

De Wada zal Sharapova nu waarschijnlijk straffen.  Maar de anti-dopingautoriteit zou zelf wat meer in de spiegel moeten kijken. Slechts monitoren en vervolgens op de lijst zetten. Hier ontbreekt nog een essentiële fase!

Wada zou sporters veel meer en eerder moeten waarschuwen voor de risico’s van het gebruik. Wada zou zélf onderzoek moeten doen en daarmee aantonen dat het gebruik ervan bovendien geen enkel stimulerend effect heeft.

Dan blijft Sharapova gewoon (gezond) tennissen en raken we stilaan af van de charlatans die de rotzooi verkopen. Voor Maria is het nu te laat, voor Wada en slimmere sporters nog niet.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply