De Berg van Tom

Zo simpel is de Olympus niet te beklimmen. De hoogste Griekse berg is mythisch en soms onbedwingbaar. Tom Dumoulin kwam daar vandaag achter. Je stemt je hele jaar erop af, het parcours is op je lijf gesneden en zelfs de polsbreuk is nog nauwelijks voelbaar. En toch is het geen perfecte dag.

Zilver is natuurlijk fenomenaal, maar het is niet de door Tom zo vurig gewenste gouden medaille. ‘Iedereen vindt dat ik blij moet zijn met zilver. Misschien ben ik de enige, maar ik ben teleurgesteld. Hier kwam ik niet voor’.

Tom heeft van kinds af aan al veel respect voor Olympus. Precies als in het verhaal van operagezelschapOpera 2.0 in hun vandaag in première gegane productie ‘De Berg van Tom’. Zeus is een oude wielerheld die, 25 jaar na zijn hoogtijdagen, nog steeds op een voetstuk staat, en zichzelf daar nog graag jaren ziet staan. Maar hij wordt bedreigd door de ‘next best thing’ Tom Dumoulin.

Als Tom namelijk goud wint, dan is hij de nieuwe held op de Olympische berg. Maar Tom haalt het net niet. Geen goud…

En toch blijkt hij de nieuwe ster te zijn. Ook al is het net geen goud, Tom wordt in de opera dé man.

De opera ‘De Berg van Tom’ (met sopraan Fenna Ograjensek, multi-talent Suzan Seegers, bariton Sef Thissen en tekstschrijver Frans Pollux) kon niet beter worden getimed. Het verhaal paste ook nog eens perfect op deze Olympische 10e augustus.

Tom won vandaag zilver. En verloor alleen van een ongenaakbare Fabian Cancellara. Geen vreugdetranen voor de Maastrichtenaar. Zilver is geen goud, punt!

Tom wilde aanvankelijk niks weten van een opera over hem. Maar juist nu gun ik hem een mooi rustmoment waarop hij zijn heldenepos kan zien. ‘De berg van Tom’.

Over de man die een held werd. Ondanks het feit dat hij net geen gouden medaille won.

Comments
Sander Kleikers

Leave a reply